Corrie van Joris (dl 7)


Geschreven door harrem
26 september 2016 15:45
Categorie: Absurd

vorig deel: Corrie van Joris (dl 6)

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 5 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0

In de vorige delen viel het woord karaktermoord. Hoe gaat dat in zijn werk? Corrie en haar stamleden pasten twee simpele mechanismen toe:

1) informatie naar Joris tegenhouden 2) informatie van Joris tegenhouden.
Kom maar eens op het idee.

Onvermijdelijk is, dat zijn dochtertje vragen stelde over die 50% van haar afstamming. Moeders en de dienstdoende stiefvader (die positie werd veel gewisseld) zogen ter plekke wat uit de duim. Je moet toch iets als je geen antwoord weet? Het kwam steeds neer op: Damiënne, je vader is hartstikke gek.

Laten we wel zijn… Welk kind wil er nu naar zijn gekke vader?

Zo’n van de pot gerukte toestand is niet te vergelijken met normale gezinsomstandigheden. Laten we daarom een vergelijking maken met kinderen uit eveneens afwijkende situaties bv. bij Historische Hufters. Hardhandige leiders zoals Stalin, Pinochet, Mussolini en al die ex-Joegoslavische boeven met "ić" in hun achternaam plus een reut nazikopstukken zaten in de pijnigingsbusiness.

Van hen zijn (klein)kinderen bekend. Onderzoeksjournalisten hebben nakomelingen van beruchte nazileiders als Bormann, Göring en Himmler opgespoord. We kunnen dus waarnemen hoe kinderen omgaan met hun genetische erfenis. Zij allen zijn “erfelijk belast”. Aangrijpend was een tv-programma, waarin een zoon van NSB-leider Rost van Tonningen voorkwam. Iemand, actief in dezelfde foutbranche, is Riphagen. Over deze beruchte Jodenjager is zonet een film uitgekomen. Beide Foute Nederlanders hebben zoons, die openhartig over hun vader spreken. Met schaamte. Maar ze kennen tenminste wetenswaardigheden over hen. Zij hoeven zich niet te behelpen met de tweedehands meuk, de nonsensverhalen die Damiënne door haar strotje geduwd kreeg.

Kinderen van Mladić en Karadžić zijn meermalen op de tv geïnterviewd, waarbij ik gemengde gevoelens had. Stuitend hoe ze blindelings geloofden in de goedhartigheid van hun vader, maar tegelijkertijd bewonder ik hoe ze - terwijl de hele wereld over die vaders heenviel - achter zo’n man bleven staan. Is dat het resultaat van een liefdevolle opvoeding? Deze ex-Joegoslavische criminelen hadden 's avonds echt geen tijd - na een dagje moorden en plunderen - om hun kinderen voor te lezen. Of er spelletjes mee te doen. Vaders heeft een drukke baan en moet morgen weer vroeg op, kinders. Want er moet nog een dorp platgebrand worden.

Genoeg redenen om zich dood te schamen, maar ze koesteren hun DNA-relatie en ontkennen hun vaders niet. Zonder verdorven klonen van zo’n rotzak te zijn, hadden ze de natuurlijke drang om te verdedigen van wie ze afstammen. We zien een open geest, interesse voor hun roots en het verlangen om relevante informatie door te geven aan weer de volgende generatie. Dat kan enge ziekten, maar ook talenten betreffen.

Toen greep Hogerhand in: Joris werd verrast door een eenmalige storting van € 1500. De pensioenmaatschappij van Corrie keerde in één keer zijn... weduwnaarspensioen uit. Corrie was niet meer? Ben je surrogaatweduwnaar als je slechts een half jaar getrouwd bent geweest? Indirect kwam hij zo – oh ironie – te weten wat er eigenlijk geheim voor hem had moeten blijven…

Corrie bleek 51 jaar te zijn geworden. Ze rekende zelf op 49 jaar, omdat haar favoriete waarzegster bij het kaartleggen telkens op die leeftijd uitkwam. Met een afwijking van 4% zat die Madame Chlamydiana er met haar Tarot-kaarten nauwelijks naast! Een foutmarge van 10% is al acceptabel.

Corrie's overlijdensbericht stond in Amerikaanse kranten en op het internet. Die “obituaries” bleken te zijn opgesteld door haar echtgenoot Bill. Huh? Mijn speurtocht naar de angels in Joris’ vlees voerde mij al naar talloze fascinerende personages. Volgens mijn telraampje is Bill man nummer 10. Corrie had ooit Joris (nummer 2) verlaten om zich te verbeteren met grijpgrage kindervriend Ed (nummer 3), maar kennelijk kreeg ze toen de smaak te pakken, want ze bleef zich verbeteren.

Nummer 9, die brave borst Benno, had ze dus niet meegenomen naar de VS. Maar wel wat anders raars. Corrie bleek door middel van een internetdagboek de wereld op de hoogte te hebben gehouden van haar verrichtingen. Kennelijk “verrichtte” ze daar weer een nieuwe man.

Samen met Joris surfend, stuitte ik op zo’n staaltje dierenliefde van Corrie. In Nederland kwamen en gingen Corrie’s talloze huisdieren aan de lopende band: honden, katten en een enkele vogel. Een deel zwierf buitenshuis rond, waardoor kat-na-kat op de pal naast haar huis gelegen snelweg omkwam. Vanwege Joris’ maatgevende artikelen over zeldzame katten en zeldzame honden, zette Corrie alles op alles om uitgerekend die beschreven dieren aan te schaffen. Geld speelde geen rol, competitiedrift des te meer. Met de snelweg naast het huis was er ook altijd plek voor iets nieuws. De laatste aanwinst was een wolfshondenras, dat ze – als ze het schrijfwerk van Joris met vrucht had gelezen – nooit had moeten nemen.

Benno eruit, wolfshonden erin. En toen hupsakee naar Amerika. Effen trouwen met Bill.

In de VS is men erg bezorgd over het ontstaan van bastaarden van wolven en huishonden. De zuivere Amerikaanse Grijze Wolf dreigt volgens wetenschappers zo alsnog te verdwijnen nadat deze gedurende tientallen jaren juist is geherintroduceerd. Raar dat zo’n Nederlandse immigrante Europese wolfbastaarden naar de VS meebracht. De natuurbeschermers kunnen hun lol op als Corrie ze daar ook los liet lopen. Een geslaagd wetenschappelijk experiment naar de ratsmodee, want Corrie en Bill woonden vrijwel in de wilde natuur.

Corrie’s avontuur eindigt in de aarde van het Hilversumse Bos. De rouwkaart-met-uitnodiging voor Joris is alweer zoekgeraakt. Hij kwam in ieder geval niet aan bij Joris en Joris idem niet op de begraafplaats. Daar veroordeelden de rouwenden hoofdschuddend zijn afwezigheid. U herinnert zich wellicht, dat Corrie voor de rechter verklaarde (zie deel 4), dat Damiënne niet naar haar vader kon, omdat zij “met het hele gezin” in het Hilversumse Bos ging wandelen?

Die k*tsmoes is nu samen met Corrie begraven, exact daar waar zij zo graag wilde zijn.

Wordt vervolgd.


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
vorig werk van deze gebruiker
previeous
vorig werk in de lijst
vorig Verhaal
volgende werk van deze gebruiker
volgende
volgend werk in de lijst
volgende
volgend Verhaal
volgende
Profiel foto van
En nog steeds is het niet afgelopen. Ik blijf met veel ‘interesse’ de verrichtingen van ‘Madame Maneater’ lezen. Maar nu is Corrie niet meer; zou het zo kunnen zijn dat we nu wat actie van Damienne gaan zien, naar goed voorbeeld van haar moeder natuurlijk? Wat een verhaal, wat een karakters, wat een genot om te lezen.