Peilen


Geschreven door esperanza
8 februari 2016 13:42
Categorie: Vervolgverhaal

vorig deel: Dina zag zich zelf als een soort kopmaat.

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 7 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkelDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk

Deel 6 

“Goede avond, Mevrouw, mag ik u even spreken?”
“Hey, hallo, ik ben Marilene, a.u.b. zeg geen Mevrouw, tegen mij, hoor! Zo voel ik mij oudere dan ik wel ben. Ook goede avond.” Ze was een vrouw van in de dertig, met een heel mooie uitstraling, heel chic en sexy aangeklede. Terwijl ze sprak met een onbeschofte wijze van kijken, nam ze Dina van kop tot teen op wat het meisje een gevoel van ongemak bezorgde. Maar Dina liet zich niet van het veld slaan.
“Ik ben een vriendin van Neusa, ben samen met haar hier groot geworden en wil heel graag weten hoe het met haar gaat.”
“Het gaat echt prima met haar. Ze is erg geliefde tussen de andere meisjes en maakt veel succes.”
“Wat doet ze daar, precies?” Ging Dina verder…
“Dansen. Ze hoort nu bij een groep dansers en moet het publiek vermaken. Soms wordt ze uitgenodigde om te gaan dansen in andere hoofdsteden van Europa.”
“OH!” Zei Dina, “Gaat ze dan alleen of met hele groep?”
“Het hangt van wat de klant wil. Soms bestellen ze de hele groep, soms alleen een speciaal danseres. Neusa wordt dan vaak gekozen. Ze is echt een natuur talent.”
“Waar is ze al overal geweest?” Marilene meende dat Dina ook naar zoiets verlangde en erg geïnteresseerde was, dus ging ze verder:
“Ze komt vaak in andere hoofdsteden maar vooral in Amsterdam. Het gebeurt ook geregeld dat wij de meisjes ruilen, om klanten te vermaken.”(Liet Marilene per vergissen vallen en ze corrigeerde meteen) “In Amsterdam hebben ze ook goed danseressen die ook in Parijs willen optreden. Jij bent ook een heel mooie meisje. Kan jij ook zo goed dansen als Neusa?”
“Ja, hoor, dansen kunnen wij hier allemaal.”
“Och ja… daar heb jij gelijk in. Wij de Braziliaanse kunnen als geen ander dansen. Volgens mij hebben wij dat in onze bloed. Zou jij ook interesse hebben om naar Parijs te gaan?”
“Nee… dat niet echt hoor! Ik ben erg vast aan mijn moeder. Ik zou zonder haar niet kunnen. Maar ik ben wel erg jaloers op Neusa!”
“Denk even goed na. Ik ben hier juist om naar andere meisjes te zoeken. Zou jij interesse toch hebben, moet je dan natuurlijk, getest worden op je danstalent. Maar het betaald heel goed en je zou in een paar jaar geld verdienen voor de rest van je leven. Braziliaanse worden met open armen ontvangen door mijn baas.”
“In principe heb ik geen interesse maar ik zou met mijn moeder daarover hebben.”
“Trouwens, ben jij al achttien jaar oud?” - Vroeg Marilene.
“Ja, hoor… Ik word dit jaar al negentien.”
“Volgende week vrijdag zou ik hier weer zijn, en zullen wij dan verder hierover praten. Ik moet naar de ouders van Neusa, om een brief van haar te brengen.”
“Ok. Tot volgende week en bedankt voor het gesprek.”

Dina ging terug naar haar vriendinnen, en fluistert in het oor van Marina:
“Ik blijf niet langer meer. Ik ga zo naar huis. Ik heb gesproken met de Madame die Neusa mee naar Parijs nam en ik wil nu meteen over het gesprek met mijn moeder hebben. Ga jij mee, of blijf jij nog?”
“Ik ga met jou mee. Samen uit, samen thuis.”
Onder weg naar huis, zei Dina:
“Ik vertrouw deze mevrouw voor geen cent. Ineens had ze over dat Neusa wordt gestuurd naar andere steden van Europa om klanten te vermaken. Dat is toch iets heel anders dan dansen in een groep van choreografie, of niet?”
“Denk jij dan dat…”
“Ja, dat denk ik, ja…”
“Och… Nee! Zou kunnen zijn?...”

In de pastorie van de wijk was er een sociaal werkster, die van tijd tot tijd ontmoetingen hield met de jonge meisjes. In een van deze bijeenkomst had ze over over ‘Trafico branco de mulheres’ of beter gezegd ‘vrouwen handel’ gehad. Het verhaal dat ze verteld was afschuwelijk. De meisjes werden als seks slavinnen gebruikt. In principe, geloof je niet dat zoiets zou jezelf kunnen overkomen. Maar sommige dingen die aan Neusa overkwamen leken wel veel opdat wat Mevrouw Teixeira in de bijeenkomst over had. Ze legde uit:
“Ik vergelijk wat nu aan de hand is met dat wat Mevrouw Teixeira in de laatste bijeenkomst met ons over had. Even kijken: De chic Madame die met handen vol geld een makkelijke wijze van rijk worden kon aanbieden. Het feit dat Neusa naar het buitenland moest. De steeds schaarse berichten van de vriendin, die nog niet eens een cadeautje voor haar dochtertje stuurde na dat ze vertrokken was.”
“Ja, Dina, maar Neusa heeft een contract getekend. Weet je nog? En deze Madame is bij haar ouders thuis geweest!”
“Papier is geduldig, Marina. Daarmee kun je iedereen bedriegen. En natuurlijk dat ze de ouders van Neusa moest paaien. Je vangt geen Vliegen met azijn…!”

Ze komen bij Dina Thuis. Die ging snel met haar moeder praten over haar vermoedens.
Dalva, haar moeder, luisterde aandachtig en na alles te hebben gehoord zei ze:
“Morgen moeten wij gaan poetsen bij Dona Gertrudes. Haar man is hoog functionaris bij de 'Federal Policia’. Wij kunnen aan haar vragen of wij met haar man hierover kunnen spreken. Maar luister goed, van nu af, moeten jullie je mond dicht gehouden en met niemand anders hierover spreken. Mocht Menneer Pereira vinden dat hij dit verhaal moeten onderzoeken, zou niet verstanden zijn dat iedereen weten dat wij die Marilene wantrouwen. Mocht het zo zijn, dat het is, zoals Dina vermoedt, moeten wij voorzichtig zijn. Deze soort mensen zijn gevaarlijke criminelen.”
De meisjes beloofden hierover met niemand praten. Dina kon haast niet wachten op de volgende dag, om met Meneer Pereira te kunnen spreken en hem peilen (of is dat polsen?) over het hele verhaal van Neusa.
© esperanza. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
vorig werk van deze gebruiker
previeous
vorig werk in de lijst
vorig Verhaal
volgende werk van deze gebruiker
volgende
volgend werk in de lijst
volgende
volgend Verhaal
volgende
Uw verhaal evolueert mooi verder. Ik hoop dat Dina zich niet zal laten vangen en ik ben benieuwd hoe het verder zal verlopen met Neusa. Maar ik heb het reeds gezegd, het ruikt verbrand, maar ik volg en lees het graag.