Zij die de zon draagt - deel 36


Geschreven door Mirah
24 juli 2016 13:52
Categorie: Fantasy

vorig deel: Zij die de zon draagt - deel 35

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 1 Aantal reacties: 0
Aantal leden : 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
‘Goed,’ zei Mirah schouderophalend en volgde Eleondra naar buiten. 
Buitengekomen keek ze even in de richting van de boomhut van haar metgezellen maar zag niemand.  Ze volgde Eleondra, die haar wegleidde van de open plek richting een mooi onderhouden breed pad, dat nog verder het woud inliep.  Links en rechts van hen stonden prachtige magnoliabomen waarvan de  bloemen in volle bloei stonden.  Vol verbazing bekeek ze haar omgeving.  Aan het einde van het brede pad lag een meer.  In het midden ervan lag een eilandje helemaal omgeven met enorme treurwilgen, die met hun lange takken het wateroppervlak beroerden en zo als het ware een muur vormden, waardoor ze geen blik kon werpen op wat het ook was dat zich op het eilandje bevond.  Eleondra stapte over een houten brugje dat naar het eilandje leidde.  Mirah volgde, intussen haar ogen de kost gevend.  Midden op het eilandje verborgen door de treurwilgen stond een vrouw gekleed in een schitterende lange witte jurk, die als een waterval om haar lichaam leek te vallen.  Net als andere Ezahr werd ze omgeven door een zilveren gloed. 
‘Koningin Jolizah, dit is Mirah,’ zei Eleondra en boog nederig haar hoofd. 
Mirah had nog nooit zo een stralende vrouw gezien.  Vol ontzag boog ook zij haar hoofd. 
‘Gegroet Mirah,’ sprak  Koningin Jolizah met vriendelijke stem. 
Langzaam richtte Mirah zich weer op en schaamde zich in haar blouse en broek, maar ze had nu eenmaal niets anders.  Koningin Jolizah had lange golvende kastanjebruine haren die glansden in het zonlicht. 
‘Hoe voel je je?’ vroeg Koningin Jolizah vriendelijk. 
‘Veel beter.’
‘Ik ben blij dat te horen.’ Toen Mirah niets zei nam de Koningin weer het woord.  ‘Mirah, er zijn enkele dingen die je weten moet over ons.  Nu je hier onder ons bent wil ik dat je beseft dat dit niet een van onze gewoonten is.’  Ze keek Mirah recht in de ogen.  ‘Normaal is dit woud ondoordringbaar voor de buitenwereld.  Het feit dat je hier bent is al heel bijzonder.  Ik wil je daarom iets over de Ezahr vertellen.  Vergis je niet Mirah, wij zijn geen Elfen, hoewel het je zo mag lijken.  Vele eeuwen geleden woede in deze wereld een grote oorlog.  De Elfen waren een nobel ras die er steeds voor zorgden dat er vrede was in de wereld.  De mensen echter kwamen door de koning, die via zwarte magie kon heersen, in opstand tegen alles wat goed en vreedzaam was.  Door zijn toedoen richtten mensen hun wapens op de Elfen.’ 
Hier stopte Koningin Jolizah even als voelde ze de weerzin van hetgeen ze net verteld had.  Zuchtend keek ze richting de treurwilgen.  Mirah volgde haar blik.  Ineens kreeg ze een griezelig voorgevoel en onderdrukte met moeite een huivering.  Opnieuw richtte ze zich tot de vrouw in het wit. 
‘Zwarte magie?’ vroeg Mirah die hiervan enkel in films in haar eigen wereld had gehoord.  In een flits zag ze de zwarte koning weer die een bol nog donkerder als de nacht had vastgehouden, toen ze hem weer gezien had.    
‘Ja,’ vervolgde Koningin Jolizah. ‘Een mensenkoning, wiens naam wij nooit meer uitspreken, had een verbond gesloten met de geesten van de onderwereld.  Het komt erop neer dat alle verlangens die de koning koesterde werden volbracht.  Maar die informatie hadden de Elfen destijds niet en waren veel te goedgelovig.  Door listen en bedrog werden zij in de val gelokt en gedood.  Het moet verschrikkelijk geweest zijn.  De Elfen waren destijds met duizenden maar slechts enkelen slaagden erin te vluchten.’  Mirah was ontzet, maar de koningin was nog niet uitgesproken.   ‘De enkelen die het overleefden kwamen naar dit woud en maakten onder elkaar de belofte om zich nooit meer te bemoeien met de noden van de wereld.  Zij creëerden daarom deze plek van schoonheid, enkel voor zichzelf.  Vanaf dat moment vonden zij zich de titel Elfen niet meer waardig, omdat zij zich voortaan zouden verzaken aan alles waar hun voorouders altijd voor opkwamen.  Zij noemden zich vanaf toen de Ezahr.  Daarom weten wij nu niets meer van de eventuele vijanden die de wereld heeft.  Er was echter iemand waar ze niet langs konden kijken.  De Eerste Elf, de hoogste in rang onder de Elfen waarschuwde de Elfen reeds duizend jaar geleden voor jou komst.’ 
Het griezelige gevoel stak weer de kop op.  Het liefst had ze zich nu omgedraaid en was keihard weggelopen, iets weerhield haar. 
‘Mijn komst?  Duizend jaar geleden?’ bracht ze er met moeite uit.  De koningin knikte.
‘Je moet begrijpen Mirah, dat Elfen honderden jaren oud kunnen worden, dat is een van hun eigenschappen.  De Eerste Elf sprak ooit de volgende woorden tot zijn Elfen en liet die doorvertellen van generatie op generatie.  Ook de Ezahr hielden na deze woorden in ere houden.  Het is een vorm van profetie die luidt als volgt:

Als de wereld
op de rand van de afgrond staat
zal een vreemdeling
onder jullie verschijnen.
Haar taak zal zwaar zijn. 
Zijzelf onwetend.


Maar ze draagt het zonlicht om haar arm. 
en heeft de macht
de wereld te redden
of in duisternis te hullen. 
Als zij onder jullie is,
beslis dan welke plaats
jullie aan haar zijde innemen. 


Laat gerechtigheid geschieden!’


Het was alsof ze een klap had gekregen.  Haar benen begaven het en ze viel op haar knieën.  Hoe kon dit over haar gaan?  Ze begreep er niets van.  De koningin kwam als in een waas naar haar toe.  Toen de stralende vrouw vlak voor haar stond werd haar blik ongewild naar haar toegetrokken. 
‘Dit,’ zei de koningin wijzend naar de treurwilgen die in een volmaakte cirkel rond hun stonden, ‘dit zijn niet zomaar bomen.  Als je goed kijkt zie je dat dit een begraafplaats is.’  Geschrokken keek ze naar een van de bomen en zag inderdaad een kleine gedenksteen onder de boom.  Angstig keek ze naar de boom ernaast en zag er weer een gedenksteen.  

© Mirah. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
vorig werk van deze gebruiker
previeous
vorig werk in de lijst
vorig Verhaal
volgende werk van deze gebruiker
volgende
volgend werk in de lijst
volgende
volgend Verhaal
volgende