Over ons

Liever dan 'vaarwel' zeg ik 'tot ziens'. Dat waren mijn laatste woorden op de Verhalensite op 31 maart 2011.

Webmaster Dirk Schippers (Scippie) had immers maanden van tevoren al aangekondigd dat er een einde aan de Verhalensite zou komen op 1 april. Voor vele leden werd die dag een zwarte dag in de geschiedenis, hoewel de meesten wel de beweegredenen van Scippie begrepen.

Hoe dichter de einddatum naderde, hoe meer het bij mij borrelde: ik ben van nature niet iemand die bij de pakken wil blijven zitten. Geprikkeld door de intense samenhorigheid van de VHS-mensen, groeide het idee om een thuis te maken voor deze 'daklozen'.

De theorie was mooi, maar hoe moest dat dan in praktijk? Zelf kon ik wel het oppervlakkige werk doen, maar het diepergaande programmeerwerk, daar was ik absoluut niet in thuis. Gelukkig kon ik terugvallen op Max41, mijn compagnon en levenspartner, die op IT-vlak voor niets terugschrikt. Zo zijn we aan dit gezamenlijk project begonnen, niet wetende of het überhaupt zou lukken.

Na de krulletjes, frulletjes en links door ragazza ging Max41 aan de slag met het echte programmeerwerk. Gaandeweg kregen we almaar meer bewondering voor wat Dirk met de Verhalensite ooit technisch op poten had gezet. We begrepen ook dat wij, zelfs met ons tweetjes, in een paar weken tijd nooit hetzelfde zouden kunnen realiseren als waar Scippie tien jaren lang aan gewerkt had. Het werd een hele uitdaging!

Uiteraard zijn er heel wat herkenbare elementen, enerzijds omdat die de overstap naar een nieuwe site vergemakkelijken, anderzijds omdat we hoofdzakelijk maar één verhalensite kenden en daaruit onze inspiratie haalden (met dank aan Scippie).Tegelijkertijd wilden we ook nieuwe paden bewandelen: zo is er bv. een boekenhoek, waar leden hun boeken en bundels kunnen uploaden en verkopen en een pagina met leuke citaten, die misschien wat inspiratie kan brengen. Mettertijd zullen nog meer schrijversgerichte initiatieven toegevoegd worden. Ideeën zijn natuurlijk altijd welkom in onze 'ideeënbus'.

Het spreekt voor zich, dat een site - hoe mooi en gebruiksvriendelijk ook - geen lang leven beschoren is zonder bezoekers. Het échte leven van een verhalensite wordt bepaald door de schrijvers, lezers en reageerders enerzijds en de administratieleden en moderatoren anderzijds. Een welgemeende felicitatie is hier zeker op zijn plaats voor Dawrei en Zilverfeetje, die het initiatief namen om de VHS-mensen een voorlopig forum en site(je) aan te bieden. Zo kregen wij de tijd om een grotere site op te zetten, waar ieder die dat wil een eigen plekje kan betrekken. Laat ons WebTales op een aangename en vredelievende manier gebruiken en samen op onze hoede blijven voor mogelijke gevaren en vervuiling!

Zoals beloofd:geen 'vaarwel' maar'tot ziens',